คำตอบสั้น: เลือกตามงาน ไม่ใช่ตามราคา

ผ้า "แพง" ไม่ได้ชนะเสมอไป สิ่งสำคัญคือชนิดเส้นใยต้องตรงกับหน้าที่ของงาน ผ้าฝ้ายแท้ให้ผิวสัมผัสและความสบายมากที่สุด แต่ TC และ TR มีจุดแข็งด้านความทนทานและการดูแลรักษาที่แตกต่างกัน การเลือกให้ถูกจึงเริ่มจากการตอบสามคำถาม: ใช้กับงานอะไร ต้องซักบ่อยแค่ไหน และต้องการใช้งานต่อเนื่องกี่ปี ในวงการค้าผ้า ชนิดผ้า เช่น ฝ้าย TC หรือ TR คือหัวข้อแรกที่ควรเขียนในสเปค (spec) ก่อนคุยเรื่องราคาทุกครั้ง และในบทความนี้เราจะเทียบผ้าทั้งสามชนิดให้ชัดเจนที่สุด

ชนิดผ้าที่ควรรู้ก่อนสั่ง: ฝ้าย TC และ TR

ก่อนตัดสินใจเลือกชนิดผ้า ควรเข้าใจบุคลิกพื้นฐานของเส้นใยแต่ละชนิดก่อน เพราะเป็นตัวกำหนดพฤติกรรมของผืนผ้าเมื่อสวมใส่และเมื่อซัก และในวงการค้าผ้าจะใช้ตัวย่อ TC และ TR อยู่เสมอ การเข้าใจความหมายจึงทำให้สื่อสารกับโรงงานได้อย่างมั่นใจ

  • ผ้าฝ้าย (Cotton) — เป็นเส้นใยธรรมชาติที่ปั่นจากปุยฝ้าย มีความยืดหยุ่นและการดูดซับความชื้นดีเยี่ยม เย็นสบาย ไม่ระคายเคืองผิว เหมาะกับงานที่เน้นผิวสัมผัส การสวมใส่สบาย และภาพลักษณ์พรีเมียม
  • TC (ผสมฝ้ายกับโพลีเอสเตอร์) — เป็นการผสมระหว่างเส้นใยธรรมชาติกับเส้นใยสังเคราะห์ จึงได้ทั้งความสบายและการระบายอากาศของฝ้าย พร้อมความทนทานและความมั่นคงของรูปทรงจากโพลีเอสเตอร์ ยับน้อยกว่าและแห้งเร็วเมื่อซัก
  • TR (ผสมเรยอนกับโพลีเอสเตอร์) — เรยอนเป็นเส้นใยเซลลูโลสที่ให้สัมผัสนุ่มและเรียบ เมื่อผสมกับโพลีเอสเตอร์ได้ผ้ายูนิฟอร์มที่นุ่มกว่า เรียบลื่นกว่า และสวมใส่สบายกว่า TC ผ้า TR ที่ BCI ผลิตส่วนใหญ่เป็นผ้าเนื้อหนักสำหรับชุดยูนิฟอร์ม โดยทั่วไปหนักกว่า TC ข้อแลกเปลี่ยนคือ เรยอนสูญเสียความแข็งแรงเมื่อเปียกมากกว่าฝ้าย ผ้า TR จึงอาจทนทานน้อยกว่า TC เล็กน้อยเมื่อต้องซักหนักบ่อย ๆ

การตั้งชื่อผ้าผสมเหล่านี้มีตรรกะที่เรียบง่าย ตัวอักษรคือตัวย่อของเส้นใย โดยเรียงเส้นใยที่ "กำหนดบุคลิก" ของผ้าไว้ก่อน เมื่อผู้ซื้อเห็นคำว่า TC จึงรู้ว่าคือผ้าผสมฝ้าย-โพลีเอสเตอร์ทันที การอ่านชื่อนี้ได้ทำให้สั่งงานและคุยสเปคได้แม่นยำขึ้นมาก อีกหน่วยวัดที่ควรคุ้นเคยคือ GSM (grams per square meter) หรือเนื้อผ้า ซึ่งบอกความหนาแน่นของผืนผ้า ผ้าที่มี GSM สูงจะเนื้อแน่นและหนักกว่า มักทนทานและให้ภาพลักษณ์หนักแน่นกว่า ในขณะที่ผ้า GSM ต่ำจะเบาสบาย เหมาะกับงานที่ต้องการความคล่องตัว ผู้ซื้อจึงควรระบุ GSM ที่ต้องการในสเปคเสมอ เพื่อให้โรงงานผลิตผ้าที่ตรงกับน้ำหนักที่งานต้องการ พื้นฐานทางเคมีที่ควรรู้คือ ฝ้ายและเรยอนเป็นเส้นใยเซลลูโลสที่มีคุณสมบัติรักน้ำ (hydrophilic) จึงดูดซับเหงื่อและความชื้นได้ดี ส่วนโพลีเอสเตอร์เป็นเส้นใยสังเคราะห์ที่ไม่ดูดน้ำ แต่แห้งเร็วและรักษาตัวได้มั่นคง ความแตกต่างทางเคมีและกายภาพนี้เองที่ทำให้การผสมเส้นใยเป็นหัวใจของอุตสาหกรรมผ้าผืน และมีตัวเลือกที่ครอบคลุมทุกงานจริง

พฤติกรรมเมื่อใช้งานจริง: การดูดน้ำ ความยับ และการหดตัว

เมื่อตัดเย็บและใช้งานจริง พฤติกรรมเหล่านี้คือตัวตัดสินความพึงพอใจของผู้ใช้ และควรทดสอบจริงก่อนสั่งจำนวน

  • การดูดซับและระยะเวลาแห้ง — ผ้าฝ้ายดูดน้ำได้ดีที่สุด แต่แห้งช้า เพราะความชื้นต้องระเหยออกจากเส้นใยทั้งหมด งานกลางแจ้ง งานโรงงาน หรือสภาพอากาศชื้นจึงมักต้องการเส้นใยที่แห้งเร็วเป็นส่วนผสม เพื่อไม่ให้ผ้าเหนียวหรืออับชื้นระหว่างวัน
  • ความยับ — ฝ้ายและเรยอนเกิดรอยยับได้ง่ายเมื่อซักและเมื่อสวมใส่เป็นเวลานาน โพลีเอสเตอร์ช่วยให้ผืนผ้าทรงตัวดีขึ้น จึงลดการรีดได้มาก นี่คือเหตุผลหลักที่ TC และ TR เป็นที่นิยมในชุดยูนิฟอร์มที่พนักงานต้องสวมใส่ทุกวัน
  • การหดตัว — ผ้าฝ้ายหดตัวได้มากกว่าผ้าผสม เพราะเส้นใยเซลลูโลสตอบสนองต่อความร้อนและน้ำในการซัก การหดตัวหลังซักวัดได้มาตรฐานสากล เช่น วิธีทดสอบการเปลี่ยนแปลงขนาดของผ้าหลังการซักตามมาตรฐาน AATCC และ ISO ซึ่งโรงงานใช้ตรวจสอบก่อนส่งมอบ
  • ความแข็งแรงและการทนซัก — โพลีเอสเตอร์ทนแรงดึงและแรงเสียดทานได้ดีกว่าเส้นใยธรรมชาติ งานที่ต้องซักหนัก ซักบ่อย หรือใช้ต่อเนื่องหลายปี จึงมักมีโพลีเอสเตอร์เป็นส่วนผสมเพื่อถนอมผ้า
  • ผิวสัมผัสเมื่อสวมใส่ — ฝ้ายให้สัมผัสที่นุ่มเป็นธรรมชาติ ฝ้ายผ่านกระบวนการ mercerize จะเงาขึ้นและรับสีดีขึ้น ส่วน TR มักให้ความรู้สึกนุ่มลื่นมากกว่า TC ในเกรดที่ใกล้เคียง การเลือกผิวสัมผัสจึงต้องลองจับตัวอย่างจริง ไม่ใช่ดูจากสเปคอย่างเดียว
  • การย้อมสีและความคงทนของสี — ฝ้ายและเรยอนใช้สีย้อมที่จับตัวกับเส้นใยเซลลูโลส เช่น สีรีแอคทีฟและสีแวต (สีแวตให้ความทนสีสูงที่สุดบนผ้าฝ้าย และการย้อมสีแวตคือความเชี่ยวชาญของ BCI) ส่วนโพลีเอสเตอร์ต้องใช้ความร้อนสูงเพื่อให้สีซึมเข้าเส้นใย เช่น สีดิสเพิร์ส (disperse) ดังนั้นสีเดียวกันบนผ้าสองชนิดจึงผ่านกระบวนการย้อมที่ต่างกัน และเมื่อเทียบสีข้ามชนิดผ้า ควรตรวจสอบด้วยวิธีทดสอบสีที่เหมือนกันเสมอ เช่น ความทนต่อการซัก แสง และการถู
  • ผ้าผสมต้องอาศัยความเชี่ยวชาญในการย้อม — เส้นใยแต่ละชนิดในผ้าผสมใช้สีย้อมและกระบวนการต่างกัน โพลีเอสเตอร์ต้องใช้สีดิสเพิร์สที่อุณหภูมิสูง ส่วนฝ้ายและเรยอนใช้สีรีแอคทีฟหรือสีแวต ผ้า TC หรือ TR จึงต้องย้อมเส้นใยทั้งสองส่วนให้ได้เฉดเดียวกันเรียบสม่ำเสมอเป็นผืนเดียว และผ้าที่ผสมสแปนเด็กซ์ต้องควบคุมความร้อนอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้ความยืดเสียหาย ยิ่งผสมเส้นใยหลายชนิด ยิ่งต้องใช้เทคนิคและประสบการณ์สูง จึงควรเลือกโรงงานที่มีประสบการณ์ลึกด้านผ้าผสม

ข้อควรจำคือ ไม่มีผ้าชนิดใด "ดีที่สุด" แบบเดียว มีแต่ผ้าที่ "พอดี" กับงาน — ระบุพฤติกรรมที่ต้องการในสเปค เช่น ซับเหงื่อ ไม่ยับง่าย ไม่หดตัวมาก แล้วให้โรงงานช่วยเลือกโครงสร้างและชนิดเส้นใยที่ส่งมอบพฤติกรรมนั้นให้ได้

ปัจจัยต้นทุนที่แท้จริง (แบบไม่ต้องรู้ตัวเลข)

ราคาผ้าไม่ได้มาจาก "ชนิดผ้า" เพียงอย่างเดียว แต่มาจากการประกอบกันของหลายปัจจัยที่เข้าใจได้

  • ชนิดเส้นใยและสัดส่วน — สัดส่วนของเส้นใยแต่ละชนิดมีผลต่อต้นทุนโดยตรง งานที่ต้องการลักษณะของฝ้ายเป็นหลักย่อมมีต้นทุนสูงกว่างานที่เน้นเส้นใยสังเคราะห์
  • โครงสร้างผ้า — ผ้าทอชนิดเดียวกันแต่ใช้เส้นใยหยาบหรือเส้นใยละเอียดต่างกัน หรือเนื้อหนาเบาต่างกัน ก็ทำให้ต้นทุนต่างกันได้อย่างมีนัยสำคัญ
  • งานตกแต่ง (Finishing) — ขั้นตอนหลังฟอกย้อม เช่น การทำเรียบ การกันยับ การกันน้ำ หรือฟังก์ชันพิเศษ ล้วนเพิ่มต้นทุนตามชนิดสารเคมีและระยะเวลาที่ใช้ในกระบวนการ
  • ขนาดล็อตและวิธีย้อม — ต้นทุนขึ้นอยู่กับขนาดล็อตของแต่ละสีเป็นหลัก ไม่ได้ขึ้นกับจำนวนสีที่สั่งเพียงอย่างเดียว BCI มีทั้งการย้อมแบบแบตช์ (เจ็ท) และแบบต่อเนื่อง จึงเลือกวิธีย้อมให้เหมาะกับปริมาณของแต่ละสี ตั้งแต่ล็อตเล็กไปจนถึงงานปริมาณมาก
  • ความสม่ำเสมอของสีในหลายสีและหลายล็อต — สีมากขึ้นไม่จำเป็นต้องแปลว่าสีสม่ำเสมอน้อยลง ด้วยห้องแล็บสีของโรงงานเองและการอนุมัติ lab dip ทุกเฉด BCI ควบคุมให้แต่ละสีสม่ำเสมอในทุกล็อต ซึ่งเป็นจุดที่โรงงานที่ควบคุมสีได้น้อยกว่ามักทำได้ยาก จึงควรถามทุกโรงงานว่าควบคุมเฉดสีให้ตรงกันในล็อตต่อ ๆ ไปอย่างไร

วิธีปฏิบัติที่ดีที่สุดคือ ให้โรงงานเสนอราคาแยกตามชนิดผ้าและฟังก์ชัน เพื่อให้คุณเห็นชัดว่าต้นทุนไปอยู่ที่ใด และตัดสินใจจาก "สิ่งที่ได้จริง" ไม่ใช่ตัวเลขบนกระดาษเพียงอย่างเดียว (อ่านเพิ่มเติม: วิธีเขียน สเปคผ้าที่ควรมี)

เลือกผ้าตามงานใช้จริง

เมื่อเข้าใจพฤติกรรมของผ้าแต่ละชนิดแล้ว การเลือกให้ตรงงานจะง่ายขึ้นมาก

  • ยูนิฟอร์มสำนักงานและชุดพนักงาน — TC หรือ TR โดย TC ดูแลง่ายและทนต่อการซักบ่อย ส่วน TR นุ่ม เรียบลื่น และสวมใส่สบายกว่า ทั้งสองแบบให้ภาพลักษณ์เรียบร้อยและรีดน้อย เหมาะกับชุดที่พนักงานใส่และซักทุกวัน
  • ชุดทำงานอุตสาหกรรม — TC หรือ TR เลือกตามลักษณะงาน TC เมื่อเน้นการซักหนักบ่อยและทนการขัดสี TR เมื่อเน้นความสบายตลอดวัน และอาจเพิ่มฟังก์ชันเฉพาะ เช่น กันแบคทีเรียหรือป้องกันไฟฟ้าสถิต ตามลักษณะงานและสภาพแวดล้อม
  • เสื้อผ้าเด็กและเสื้อผ้าแม่ — ฝ้าย ใยไผ่ (bamboo) หรือ Tencel™ เพราะอ่อนโยนต่อผิว นุ่ม และดูดซับเหงื่อได้ดี เหมาะกับร่างกายที่บอบบางและต้องเปลี่ยนชุดบ่อย และควรทดสอบความทนต่อการซักหลายครั้งก่อนสั่งจำนวน
  • ชุดสุภาพ ชุดโรงแรมและชุดพนักงานบริการ — TC หรือ TR โดย TR นุ่ม เรียบลื่น สวมใส่สบาย และเนื้อผ้ามีน้ำหนัก ให้ภาพลักษณ์เรียบร้อยตลอดวัน ส่วน TC เหมาะเมื่อเน้นการดูแลง่ายและซักบ่อย
  • ภูษาและผ้าสำหรับวัด — ฝ้ายหรือ TC โดยฝ้ายให้สัมผัสนุ่มเป็นธรรมชาติ ส่วน TC ดูแลง่ายและทนต่อการซัก และมักเน้นสีเข้มที่เป็นมงคล
  • สิ่งทอยานยนต์ — ส่วนใหญ่เป็นโพลีเอสเตอร์ เลือกตามหน้าที่ใช้งาน เช่น ความทนทาน ความทนแสง และการทนไฟตามข้อกำหนดของงาน
  • สิ่งทอในบ้าน — ชิ้นที่ไม่สัมผัสผิว เช่น ผ้าม่าน ส่วนใหญ่เป็นโพลีเอสเตอร์ ส่วนชิ้นที่สัมผัสร่างกาย เช่น ผ้าปูที่นอนและผ้าขนหนู ใช้ผ้าผสมหรือเส้นใยธรรมชาติ 100% เช่น ฝ้าย

เมื่อทราบงานแล้ว ให้ระบุสามอย่างในสเปค: เนื้อผ้า (GSM) โครงสร้างและสี และฟังก์ชันที่ต้องการ แล้วขอตัวอย่างผ้าจริงพร้อมรายงานทดสอบก่อนผลิตจำนวน

วิธีขอตัวอย่างและรายงานทดสอบจากโรงงาน

การสั่งผ้าจำนวนมักเริ่มจากตัวอย่างเสมอ และนี่คือขั้นตอนมาตรฐานที่ผู้ซื้อมือใหม่ควรรู้

  • ขั้นที่ 1 ส่งสเปค — ระบุชนิดเส้นใย โครงสร้างผ้า GSM สี ฟังก์ชัน และจำนวนโดยประมาณให้ครบ
  • ขั้นที่ 2 ขอ Lab Dip — คือตัวอย่างสีที่ฟอกย้อมในห้องปฏิบัติการ เพื่ออนุมัติสีก่อน เพราะการย้อมในห้องปฏิบัติการเร็วกว่าและถูกกว่าการย้อมผ้าจำนวนมาก
  • ขั้นที่ 3 ขอตัวอย่างผ้าและรายงานทดสอบ — เป็นตัวอย่างผ้าจริงที่ตัดจากผืนผ้าที่ผลิตตามสเปค โรงงานจะทดสอบสี เนื้อผ้า ความกว้าง การหดตัว และลักษณะผิว แล้วออกรายงานให้
  • ขั้นที่ 4 อนุมัติมาตรฐาน — เมื่ออนุมัติตัวอย่างมาตรฐานและรายงานแล้ว โรงงานจะผลิตจำนวนมากตามมาตรฐานเดียวกัน และเปรียบเทียบสีกับมาตรฐานในแต่ละขั้นตอนการผลิต

กระบวนการนี้ช่วยทั้งสองฝ่าย: ผู้ซื้อรู้ว่าสิ่งที่ได้รับคือตัวใด และโรงงานรู้ว่าต้องผลิตอะไรตามข้อกำหนดใด เคล็ดลับที่ผู้ซื้อมือใหม่มักมองข้ามคือ ควรขอตัวอย่าง Lab Dip หลายโทนสีใกล้เคียงกันด้วย เพราะสีเดียวกันเมื่อส่องใต้แสงต่างกันจะดูต่างกันได้ และการอนุมัติสีที่ชัดเจนตั้งแต่ต้นช่วยหลีกเลี่ยงข้อโต้แย้งในภายหลังได้มาก

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยเมื่อสั่งผ้าครั้งแรก

  • ระบุแค่สี ไม่ได้ระบุพฤติกรรม — บอกเพียงว่า "ขอสีกรมท่า" ยังไม่พอ ต้องระบุ GSM โครงสร้าง และฟังก์ชันที่ต้องการด้วย
  • เทียบราคาอย่างเดียว โดยไม่เทียบฟังก์ชัน — ผ้าที่ดูคล้ายกันแต่ GSM และชนิดเส้นใยต่างกัน ราคาอาจต่างมาก ควรเทียบที่ "ฟังก์ชัน + โครงสร้าง"
  • สั่งจำนวนโดยไม่ทดสอบ — ควรเริ่มจากตัวอย่างเสมอ ทดสอบด้วยวิธีมาตรฐานที่ระบุชื่อ และลองใช้งานจริงก่อนสั่งจำนวนมาก
  • ไม่เก็บตัวอย่างมาตรฐาน — เมื่ออนุมัติแล้ว ควรเก็บตัวอย่างมาตรฐานไว้ในที่ปลอดภัย เพื่อใช้เทียบสีและผิวผ้าในออเดอร์ถัดไป

การรู้ข้อผิดพลาดเหล่านี้ช่วยประหยัดทั้งเงินและเวลาได้มาก โดยเฉพาะผู้ซื้อที่เพิ่งเริ่มสั่งผ้าจากโรงงานต่างประเทศ และยังเป็นพื้นฐานของการเจรจาเงื่อนไขต่าง ๆ กับโรงงานได้อย่างมั่นใจมากขึ้นด้วย

เคล็ดลับที่ช่วยให้เลือกผ้าผสมถูกงาน

การเลือกผ้าผสมให้ถูกงาน มีเคล็ดลับที่ผู้ซื้อใช้ได้จริงหลายข้อ

  • จับตัวอย่างจริงเสมอ — สเปค และรูปถ่าย บอกผิวสัมผัสไม่ได้ทั้งหมด
  • เทียบผ้าสองชนิดข้างกัน — ฝ้าย TC และ TR ให้ผลต่างกันชัดเจน เมื่อวางเทียบข้างกัน
  • ทดสอบด้วยวิธีมาตรฐานก่อนสั่ง — ให้ทดสอบตัวอย่างทั้งความทนสีต่อการซักและการหดตัวด้วยวิธีมาตรฐานที่ระบุชื่อชัดเจน เช่น ISO 105-C06 หรือ AATCC 61 สำหรับความทนสีต่อการซัก และ ISO 6330 / ISO 5077 หรือ AATCC 135 สำหรับการหดตัว ผ้าผืนเดียวกันอาจได้เกรดความทนสีต่างกันเมื่อใช้วิธีซักต่างกันหรือซักเองที่บ้าน การระบุวิธีทดสอบจึงทำให้ผู้ซื้อและโรงงานอ่านผลตรงกัน
  • ถามโรงงานให้ช่วยเลือก — โรงงานที่ผ่านงานฟอกย้อมมาหลายปี ช่วยชี้ทางที่ถูกและประหยัดเวลาได้มาก
  • เก็บข้อมูลทุกครั้ง — จดชนิดผ้า สี และผลทดสอบ ไว้ใช้เทียบในออเดอร์ถัดไปเสมอ

เคล็ดลับทั้งห้าข้อนี้ ใช้ได้กับงานทุกประเภท และช่วยให้การตัดสินใจเลือกผ้าผสมมีเหตุผลมากขึ้น

สรุป: วิธีเลือกผ้าผสมให้ถูกงานใน 5 ขั้นตอน

  • ขั้นที่ 1 ระบุงาน — ผ้าต้องใช้ทำอะไร สวมใส่บ่อยแค่ไหน และอยู่กี่ปี
  • ขั้นที่ 2 เลือกชนิดเส้นใย — ฝ้าย TC หรือ TR ตามพฤติกรรมที่ต้องการ
  • ขั้นที่ 3 ระบุสเปคให้ชัด — ชนิดเส้นใย โครงสร้าง GSM สี และฟังก์ชัน
  • ขั้นที่ 4 ทดสอบตัวอย่าง — Lab Dip, ตัวอย่างผ้า และรายงานทดสอบ
  • ขั้นที่ 5 เก็บมาตรฐาน — เก็บตัวอย่างมาตรฐานไว้เทียบในทุกออเดอร์

การทำตามขั้นตอนทั้งห้านี้ จะช่วยให้คุณเลือกผ้าได้ตรงงาน และได้ผ้าที่คุ้มค่ากับงบที่ตั้งไว้จริง

โรงงานฟอกย้อมที่รองรับทุกชนิดเส้นใย

โรงงานฟอกย้อมและตกแต่งผ้าแบบรับจ้างอย่าง Boonchuay Industrial (BCI) ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครปฐม ดำเนินธุรกิจฟอกย้อมตามคำสั่งมานานกว่า 60 ปี รองรับเส้นใยหลากหลายตามคำสั่งของลูกค้า ตั้งแต่ TC, TR, RT ฝ้าย (รวมถึงผสมสแปนเด็กซ์) โพลีเอสเตอร์ เรยอน Tencel Modal Cupro ไนลอน ไปจนถึงเส้นใยรีไซเคิล ทำให้สามารถช่วยเลือกโครงสร้างผ้าที่ตรงกับงานของคุณได้จริง และทีมงานพร้อมให้คำปรึกษาตั้งแต่ขั้นตอนเลือกเส้นใยจนถึงการส่งมอบผ้าที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว

หากคุณกำลังเปรียบเทียบผ้าหลายชนิด หรือต้องการตัวอย่างผ้าเพื่อทดสอบกับงานจริง สามารถ ติดต่อ ทีมงาน BCI ได้โดยตรง

ถาม-ตอบ

Q: ผ้า TC กับผ้าฝ้ายแท้ ต่างกันตรงไหน A: ฝ้ายแท้ให้ผิวสัมผัสและความสบายดีที่สุด แต่ TC แข็งแรงกว่า ยับน้อยกว่า และซักง่ายกว่า งานยูนิฟอร์มจำนวนมากจึงเลือก TC เพราะให้สมดุลระหว่างคุณภาพ การดูแลรักษา และต้นทุนได้ดีที่สุด

Q: TR กับ TC ควรเลือกอะไรดี A: หากเน้นความทนทานต่อการซักหนักและบ่อย TC เหมาะกว่า หากเน้นความสบาย TR นุ่มและเรียบลื่นกว่าเมื่อสวมใส่ และผ้า TR ที่ BCI ผลิตโดยทั่วไปหนักกว่า TC ทั้งนี้เรยอนอ่อนแรงลงเมื่อเปียกมากกว่าฝ้าย TR จึงอาจทนทานน้อยกว่าเล็กน้อย ควรเลือกตามลุค ความสบาย และสภาพการซักของงาน

Q: ผ้าผสมจะดูดซับเหงื่อได้ดีเหมือนฝ้ายไหม A: ขึ้นกับสัดส่วนของเส้นใย — ยิ่งมีเส้นใยเซลลูโลส (ฝ้ายหรือเรยอน) มาก ยิ่งดูดซับได้ดี งานที่ต้องการระบายเหงื่อสูงควรกำหนดสัดส่วนเส้นใยให้ชัดในสเปคตั้งแต่ต้น และควรทดสอบการดูดซับจริงบนตัวอย่างผ้าก่อนตัดสินใจด้วย

Q: ต้องระบุอะไรบ้างในสเปคตอนสั่งผ้า A: ระบุชนิดเส้นใย โครงสร้างผ้า เนื้อผ้า (GSM) สีหรือวิธีการย้อม ฟังก์ชันที่ต้องการ และจำนวนโดยประมาณ แล้วขอตัวอย่างสี (Lab Dip) พร้อมรายงานทดสอบก่อนผลิตจำนวน (อ่านเพิ่มเติม: สเปคผ้าที่ควรมี) ยิ่งสเปคครบถ้วนเท่าใด โรงงานยิ่งเสนอทางเลือกและราคาได้ตรงจุดมากขึ้นเท่านั้น

แหล่งอ้างอิง